Wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne transfuzji w krytycznej opiece cd

Chociaż określone cele dotyczące dostarczania tlenu nie były częścią protokołu, w razie potrzeby przedstawiliśmy sugestie dotyczące stosowania płynów i leków wazoaktywnych oraz porady, kiedy transfuzja nie została wskazana w protokole badania. Wszystkie pozostałe decyzje dotyczące zarządzania pozostawiono w gestii lekarzy pacjentów. Przestrzeganie protokołów transfuzji było wymagane tylko podczas pobytu pacjenta na oddziale intensywnej terapii. Gdy pacjent został zwolniony z oddziału intensywnej opieki medycznej, w jego dokumentacji medycznej umieszczono kopię wytycznych American College of Physicians dotyczących transfuzji16. Zgodność z dwoma protokołami transfuzji monitorowano codziennymi pomiarami stężenia hemoglobiny u każdego pacjenta. Ponadto, zapisy transfuzji były regularnie wysyłane do ośrodka koordynującego badanie, który monitorował zdolność poszczególnych ośrodków do utrzymywania stężenia hemoglobiny w docelowym zakresie.
Podstawowa ocena i gromadzenie danych
W czasie randomizacji informacje demograficzne, diagnostyczne i terapeutyczne oraz informacje niezbędne do określenia ciężkości choroby – w tym wyniki APACHE II, 11 obliczone na podstawie danych zebranych w ciągu 24 godzin po przyjęciu na oddział intensywnej opieki medycznej, oraz ocena dysfunkcji narządu17 – uzyskano dla każdego pacjenta. Najgorsze wartości laboratoryjne odnotowane podczas pobytu każdego pacjenta na oddziale intensywnej terapii odnotowano w celu oceny dysfunkcji narządów przy użyciu oceny dysfunkcji wielu narządów17 i oceny wieloośrodkowej niewydolności narządu.18 Stężenia hemoglobiny; wykorzystanie transfuzji czerwonych krwinek; podawane leki, w tym leki wazoaktywne; oraz potrzebę mechanicznej wentylacji, dializy i interwencji chirurgicznej rejestrowano codziennie.
Zasadniczy powód przyjęcia na oddział intensywnej terapii został odnotowany. Uwzględniliśmy aż trzy wtórne diagnozy i osiem współistniejących stanów. U pacjentów po operacji zarejestrowano rozpoznanie podstawowe i zabieg chirurgiczny. Wszystkie dane zostały pobrane z dokumentacji klinicznej przez przeszkolony personel naukowy i zakodowane zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób, dziewiąta korekta, modyfikacja kliniczna. Wszystkie diagnozy zostały sprawdzone przez dwóch z czterech lekarzy zajmujących się krytyczną opieką, a nieporozumienia zostały rozwiązane w drodze konsensusu.
Mierniki rezultatu
Podstawową miarą wyniku była śmierć ze wszystkich przyczyn w ciągu 30 dni po randomizacji. Drugorzędne wyniki obejmowały 60-dniowe wskaźniki zgonów z wszystkich przyczyn, wskaźniki umieralności podczas pobytu na oddziale intensywnej terapii i podczas hospitalizacji oraz czas przeżycia w ciągu pierwszych 30 dni. Dokonano również oceny miar niewydolności i dysfunkcji narządów, w tym liczby i częstości niewydolności narządów, jak zdefiniowano poprzednio18, oraz oceny dysfunkcji wielonarządowej17. Aby poprawić naszą zdolność wykrywania znaczących różnic między grupami, wykorzystaliśmy pewne złożone wyniki, które obejmowały śmierć i dysfunkcję narządów lub niepowodzenia jako wskaźniki zachorowalności. Pacjentom, którzy zmarli, przypisano 7-punktową ocenę niewydolności narządu, a wynik 24 dysfunkcji wielonarządowej, najgorsze z możliwych wartości dla każdej skali, jako sposób dostosowania pomiarów dysfunkcji narządu i niepowodzenia zgonów
[patrz też: agaricus, dienogest, ambroksol ]
[przypisy: numer statystyczny choroby, objaw lasegue, objaw lasequa ]