Wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne transfuzji w krytycznej opiece ad

Do badania włączono pacjentów, którzy mieli pozostać na oddziale intensywnej terapii przez ponad 24 godziny, mieli stężenie hemoglobiny na poziomie 9,0 g na decylitr lub mniej w ciągu 72 godzin po przyjęciu na oddział intensywnej opieki medycznej, i uznano, że mają euvolemię po wstępnym leczeniu przez lekarze. Pacjenci zostali wykluczeni z jednego z następujących powodów: wieku poniżej 16 lat; niemożność otrzymywania produktów krwiopochodnych; aktywna utrata krwi w chwili rejestracji, określona jako dowód ciągłej utraty krwi, której towarzyszy spadek stężenia hemoglobiny o 3,0 g na decylitr w ciągu poprzedzających 12 godzin lub zapotrzebowanie na co najmniej 3 jednostki zapakowanych krwinek czerwonych w tym samym okresie ; przewlekła niedokrwistość określona jako stężenie hemoglobiny niższe niż 9,0 g na decylitr co najmniej raz na ponad miesiąc przed przyjęciem do szpitala; ciąża; śmierć mózgu lub nieuchronna śmierć (w ciągu 24 godzin); pytanie ze strony lekarzy prowadzących o wstrzymanie lub wycofanie trwającego leczenia; i wstęp po rutynowej kardiochirurgicznej procedurze. Protokół badania został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą każdej uczestniczącej instytucji, a świadomą zgodę uzyskano od pacjenta lub najbliższego członka rodziny przed włączeniem do badania. Projektowanie i protokoły leczenia
Kolejni krytycznie chorzy pacjenci z normowolemią zostali przypisani do jednej z dwóch grup terapeutycznych, podzielonych na straty według ciężkości ośrodka i choroby (stopień zaawansowania Fizjologii i Chronicznej Oceny Zdrowia [APACHE II] 15 lub mniej lub wynik powyżej 15 punktów, z wyższymi wynikami wskazujące na poważniejszą chorobę), 11 i zrównoważone za pomocą permutowanych bloków czterech lub sześciu.12 Zapieczętowane, nieprzezroczyste koperty ułożone w wygenerowaną komputerowo losową kolejność zostały przygotowane przez centrum koordynujące dane i dystrybuowane do każdej uczestniczącej instytucji, gdzie były otwierane sekwencyjnie w celu określenia przypisań pacjentów do leczenia. Koperty były okresowo zwracane do centrum koordynacyjnego w celu audytu.
Wytyczne dotyczące transfuzji dla obu grup badanych opracowano na podstawie informacji uzyskanych w krajowym badaniu lekarzy zajmujących się krytyczną opieką w Kanadzie13 i badaniu pilotażowym.14 Stężenia hemoglobiny u pacjentów przypisanych restrykcyjnej strategii transfuzji utrzymywano w zakresie 7,0-9,0 g na decylitator, z transfuzją podawaną, gdy stężenie hemoglobiny spadło poniżej 7,0 g na decylitr. Wśród pacjentów przypisanych do liberalnej strategii transfuzji stężenia hemoglobiny utrzymywały się w zakresie od 10,0 do 12,0 g na decylitr, z progiem do transfuzji 10,0 g na decylitr. Nie było możliwe zamaskowanie przypisanej strategii transfuzji od pracowników służby zdrowia.
W Kanadzie krwinki czerwone oddziela się od pełnej krwi i przechowuje w roztworze antykoagulantu cytrynian-fosforan-dekstroza-adenina bez leukodepletionu. Objętość jednostki krwinek czerwonych mieści się w zakresie od 240 do 340 ml, z hematokrytem około 80 procent
Lekarze opiekujący się pacjentami zostali poinstruowani, aby podawać transfuzje, jedną jednostkę na raz, i mierzyć stężenie hemoglobiny u pacjenta po transfuzji każdej jednostki
[podobne: dabrafenib, busulfan, klimakterium ]
[patrz też: nowotwór płuc objawy, nowotwór wątroby, odma prezna ]