Wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne transfuzji w krytycznej opiece ad 8

Wartości dysfunkcji wielonarządowych skorygowane dla pacjentów, którzy zmarli, nie różniły się istotnie w podgrupie pacjentów z wynikiem APACHE II powyżej 20, podgrupą powyżej 55 lat i podgrupą z określonymi diagnozami, w tym z chorobą serca , uraz i ciężkie infekcje oraz wstrząs septyczny (wszystkie P> 0,30). Jednak skorygowane wyniki dysfunkcji wielu narządów były istotnie niższe w podgrupie pacjentów z wynikiem APACHE II wynoszącym 20 lub mniej (8,3 . 6,2 w grupie strategii restrykcyjnej i 10,0 . 7,2 w grupie strategii liberalnej, P = 0,01 ) oraz w podgrupie pacjentów, którzy byli młodsi niż 55 lat (odpowiednio 8,8 . 5,7 i 10,3 . 6,6, P = 0,03). Dyskusja
Nasze odkrycia wskazują, że stosowanie progu dla transfuzji czerwonych krwinek tak niskiego jak 7,0 g hemoglobiny na decylitr, w połączeniu z utrzymywaniem stężenia hemoglobiny w zakresie 7,0 do 9,0 g na decylitr był co najmniej tak samo skuteczny jak i możliwie wyższy. do liberalnej strategii transfuzji (próg, 10,0 g na decylitr, zakres utrzymania, 10,0 do 12,0) u pacjentów w stanie krytycznym z normowolemią. Obserwowano tendencję do zmniejszenia 30-dniowej śmiertelności wśród pacjentów leczonych zgodnie z restrykcyjną strategią transfuzji. Znaczące różnice w śmiertelności podczas hospitalizacji, częstości powikłań sercowych i częstości dysfunkcji narządów sprzyjały restrykcyjnej strategii.
Stwierdziliśmy również, że utrzymanie stężenia hemoglobiny w zakresie od 7,0 do 9,0 g na decylitr zmniejszyło średnią liczbę jednostek czerwonych krwinek przetoczonych o 54 procent i zmniejszoną ekspozycję na jakiekolwiek krwinki czerwone po randomizacji o 33 procent. Obawa związana z narażeniem na produkty krwiopochodne zwiększyła stosowanie drogich leków, takich jak epoetyna alfa i aprotynina, które zmniejszają ekspozycję okołooperacyjną o średnio jedną do dwóch jednostek czerwonych krwinek, przy niewielkim dowodzie ogólnej skuteczności. Natomiast prosta i niedroga interwencja, która obniża próg transfuzji, poprawiła wyniki kliniczne i zmniejszyła ekspozycję na krwinek czerwonych.
Niedawny systematyczny przegląd praktyki transfuzji19 określił pięć randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych, w których porównywano wyniki kliniczne po wdrożeniu dwóch strategii transfuzji. Jedyne duże badanie, u pacjentów z przewlekłą niedokrwistością z powodu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, nie wykazało spadku częstości występowania niedokrwistości sierpowatokrwinkowej wśród pacjentów przypisanych do strategii transfuzji liberalnej.20 Cztery inne próby były dość małe. Dwa badania dotyczące pacjentów poddanych operacji pomostowania bocznego21, 22 i naszego badania pilotażowego14 nie wykazały różnic między strategiami transfuzji, ale były zbyt małe, aby uzyskać klinicznie przydatne wnioski. Piąte badanie, przeprowadzone z udziałem pacjentów z krwotokiem z przewodu pokarmowego, wykazało, że podawanie transfuzji w sposób olbrzymi lub wyczekujący skutkowało nie tylko zwiększonym ogólnym wykorzystaniem transfuzji, ale także wyższą częstością zaburzeń krzepnięcia.23
Szereg randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych odnosi się do hipotezy, że dostarczanie tlenu powinno być zwiększone lub utrzymywane na wysokim poziomie, aby zminimalizować skutki niedotlenienia tkanek spowodowane przez procesy chorobowe, które zakłócają dostarczanie tlenu lub zdolność organizmu do wydobywania tlenu
[patrz też: dabrafenib, olej z wiesiolka, Enterolatropina ]
[podobne: olej z nasion wiesiołka, olej z wiesiolka, olejek z wiesiołka ]