Hematopoietic Stem-Cell Transplantation do leczenia ciężkich połączonych niedoborów odporności ad

Techniki opracowane we wczesnych latach 80. XX w. W celu zubożenia szpiku ludzkiego komórek T umożliwiły przywrócenie funkcji odpornościowej poprzez przeszczepienie szpiku u pacjentów z jakąkolwiek postacią ciężkiego, złożonego niedoboru odporności. Ponieważ wada u niemowląt z ciężkim złożonym niedoborem odporności jest raczej immunologiczna niż hematologiczna, a ponieważ te niemowlęta nie mogą odrzucić alloprzeszczepów, udane przeszczepienie szpiku w leczeniu tej choroby nie wymaga warunkowania chemoterapeutycznego przed przeszczepieniem. Co więcej, profilaktyka przeciwko GVHD nie jest konieczna po transplantacji identycznego z HLA szpiku lub haploidentycznego szpiku zubożonego w komórki T (w którym dawcy i biorcy dzielą tylko jeden z dwóch możliwych haplotypów HLA). Okoliczności te stanowią wyjątkową okazję do badania rozwoju limfocytów T od macierzystych krwiotwórczych komórek macierzystych, ponieważ biorcy nie otrzymali leczenia lub profilaktyki chemioterapeutycznej przeciwko GVHD i niewielu, jeśli dojdzie do przeszczepienia jakichkolwiek dojrzałych limfocytów T. Przedstawiamy wyniki przeszczepienia komórek krwiotwórczych u 89 kolejnych niemowląt z ciężkim, złożonym niedoborem odporności w Duke University Medical Center w ciągu ostatnich 16,5 lat oraz stopień rekonstytucji układu odpornościowego u 72 pacjentów, którzy przeżyli.
Metody
Tabela 1. Tabela 1. Przetrwanie 89 pacjentów z ciężkim połączonym niedoborem odporności, którzy otrzymali transplantacje w okresie od maja 1982 do sierpnia 1998. 89 niemowląt pochodziło z 78 rodzin i było w wieku od noworodka do 21 miesięcy w chwili rozpoznania. Wszystkie 89 spełnia kryteria Światowej Organizacji Zdrowia w diagnozowaniu ciężkiego złożonego niedoboru odporności.3 Rodzaj choroby określono na podstawie wywiadu rodzinnego, płci, cech klinicznych oraz wyników analiz enzymatycznych lub badań molekularnych (Tabela 1) .4 Największa liczba niemowląt – 43 chłopców z 35 rodzin – cierpiała na ciężki, połączony z chromosomem X ciężki niedobór odporności spowodowany mutacjami genu kodującego wspólny łańcuch ., będący składnikiem kilku receptorów cytokin (interleukina-2, 4, 7, 9, i 15) .4,22-24 Sześcioro dzieci z sześciu rodzin miało ciężki złożony niedobór odporności z powodu mutacji genu kodującego kinazę Janus 3 (JAK3), głównego wewnątrzkomórkowego przekaźnika sygnału ze wspólnego łańcucha . (łańcuch .c) .4,25 26 Dwoje niemowląt z dwóch rodzin miało nowatorski rodzaj ciężkiego złożonego niedoboru odporności wywołanego przez mutacje genu kodującego łańcuch . receptora interleukiny-7, cytokinę wymaganą do rozwoju komórek T. 27. Trzynaście dzieci z 11 rodzin miało ciężki ombinowy niedobór odporności spowodowany niedoborem deaminazy adenozyny, składnika szlaku ratunkowego, niezbędnego do przeżycia i funkcjonowania komórki T. 28 Dwadzieścia jeden dzieci z 20 rodzin wykazało autosomalne recesywne dziedziczenie, ale nieznane mutacje (w tym z chrząstką-włosy hipoplazja), a 4 chłopców bez wywiadu rodzinnego miało ciężki złożony niedobór odporności nieznanego typu. Kliniczne cechy wszystkich z wyjątkiem 13 takich dzieci zostały odnotowane w innym miejscu.4
Osobnikami kontrolnymi w badaniach komórkowych byli zdrowi ochotnicy. Monitorowanie immunologiczne wykonywano, ilekroć było to wykonalne co trzy tygodnie, aż do ustalenia funkcji limfocytów T (zwykle trzy do czterech miesięcy po transplantacji), następnie co trzy miesiące przez następne dziewięć miesięcy, co sześć miesięcy przez następne dwa lata, a następnie raz na rok
[więcej w: Enterolatropina, polyporus, disulfiram ]
[patrz też: olx puck, objawy raka pluc, glikopeptydy ]