Hematopoietic Stem-Cell Transplantation do leczenia ciężkich połączonych niedoborów odporności ad 7

Po transplantacji wiele dzieci z łańcuchem y lub niedoborem JAK3 nadal miało niską funkcję komórek naturalnych zabójców; aktywność komórek naturalnych zabójców była normalna u dzieci z innymi rodzajami ciężkiego, złożonego niedoboru odporności. Booster Transplants
Próbując przezwyciężyć słabą funkcję limfocytów B lub T lub odporność na przeszczep, przeszczepy wspomagające zostały podane 20 z 89 pacjentów (22 procent). Żaden z tych pacjentów nie otrzymał wcześniej chemioterapii, a metoda usuwania komórek T była taka sama, jak ta stosowana początkowo. Piętnaście dzieci otrzymało dodatkowe dawki od rodzicielskiego dawcy, który dostarczył pierwszy przeszczep; sześć z tych dzieci zmarło z powodu oportunistycznych infekcji wirusowych. Cztery otrzymały dodatkowe szczepienia od drugiego rodzica; cała czwórka przeżyła. Ponadto jeden pacjent otrzymał transfuzję krwi od identycznego bliźniaka, który przeszedł pomyślnie transplantację szpiku od ojca. Funkcja odpornościowa poprawiła się u wszystkich z wyjątkiem trzech osób, które przeżyły transplantację.
Dyskusja
Nasze badanie pokazuje, że transplantacja z HLA haploidentical HLA identycznego lub pozbawionego komórek HLA szpiku kostnego jest wysoce skuteczna w odtwarzaniu odporności komórek T u pacjentów z ciężkim złożonym niedoborem odporności, niezależnie od rodzaju genetycznego. Do zapewnienia wszczepienia nie było wymagane kondycjonowanie chemioterapeutyczne, ponieważ biorcy nie mieli praktycznie żadnych komórek T w czasie przeszczepu. Eliminacja potrzeby takiego warunkowania zapobiega problemom związanym ze środkami chemioterapeutycznymi, w tym neutropenią, potrzebą transfuzji czerwonych krwinek i płytek, zapaleniem błony śluzowej, chorobą veno-okluzyjną, chorobą płuc (indukowaną przez busulfan), supresją wzrostu, sterylnością i 15 procent ryzyka późniejszego nowotworu.39 Chociaż profilaktyka przeciwko GVHD nie była stosowana z wyjątkiem miesięcznego schematu cyklosporyny podawanej dwóm niemowlętom, które miały GVHD i dwóm, którzy otrzymali przeszczepy krwi łożyska, klinicznie istotna GVHD była rzadko obserwowana. Ponieważ większość niemowląt nie otrzymywała cyklosporyny w profilaktyce przeciwko GVHD, funkcja komórek T rozwijała się bez przeszkód.
Funkcja komórek T była normalna w ciągu dwóch tygodni po transplantacji niefrakcjonowanego identycznego względem HLA szpiku w wyniku przeniesienia dojrzałych komórek T dawcy. Natomiast normalna funkcja nie rozwinęła się w ciągu trzech do czterech miesięcy po transplantacji zubożonego w komórki T szpiku, niezależnie od tego, czy szpik był identyczny pod względem HLA, czy haploidentyczny.12 Trzy do czterech miesięcy to średni czas wymagany dla komórek macierzystych dawcy aby stać się fenotypowo i funkcjonalnie dojrzałymi limfocytami T u biorcy.12,21 W naszym badaniu funkcja limfocytów T często rozwijała się znacznie wcześniej u noworodków oraz u dzieci z matczynymi limfocytami T, które przeszły przez łożysko, ale rozwinęła się później w niektóre dzieci, które miały dużą liczbę naturalnych komórek NK podczas prezentacji. U dzieci, które otrzymały przeszczepy krwi łożyskowej od niespokrewnionych dawców, limfocyty T były obecne bezpośrednio po transplantacji, ale funkcja limfocytów T była tłumiona przez duże dawki kortykosteroidów i cyklosporyny potrzebnej do zapobiegania lub leczenia GVHD.
Tylko 6 z 12 osób, które przeszły transplantację identyczną pod względem HLA i 18 z 60 osób, które przeżyły transplantację haploidentyczną, miało pewne komórki B dawcy (2 procent do 100 procent wszystkich komórek B)
[patrz też: disulfiram, dabrafenib, dekstran ]
[więcej w: numer statystyczny choroby, objaw lasegue, objaw lasequa ]